{
	"metadata": {
		"name": "Sahih Muslim",
		"section": {
			"48": "The Book Pertaining to the Remembrance of Allah, Supplication, Repentance and Seeking Forgiveness "
		},
		"section_detail": {
			"48": {
				"hadithnumber_first": 6805,
				"hadithnumber_last": 6936,
				"arabicnumber_first": 2675.01,
				"arabicnumber_last": 2735.03
			}
		}
	},
	"hadiths": [
		{
			"hadithnumber": 6913,
			"arabicnumber": "2726.01",
			"text": "Bize Kuteybe b. Saîd ile Amru'n-Nâkıd ve İbni Ebî Ömer rivayet ettiler. Lâfız İbni Ebi Ömer'indir. (Dedilerki): Bize Süfyân, Talha oğullarının azadlısı Muhammed b. Abdirrahman'dan, o da Kureyb'den, o da İbni Abbas'dan, o da Cüveyriye'den naklen rivayet etti ki: Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): Cüveyriye onun mescidinde iken sabah namazını kıldığı vakit erkenden uyanmış çıkmış. Sonra kuşluk zamanı geçtiğinde dönmüş. Cüveyriye oturuyormuş. Bunun üzerine : «Sen hâlâ benim bıraktığım hal üzere misin?» diye sormuş. Cüveyriye : - Evet! diye cevab vermiş. Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem): «Gerçekten senden ayrıldıktan sonra üç defa dört kelime söyledim ki, bunlar senin bugünden beri söylediklerinle tartılsa, onların ağırlığını tutar: سبحان الله وبحمده، عدد خلقه ورضا نفسه وزنة عرشه ومداد كلماته Allah'ı mahlûkatı sayısınca nefsinin rızasınca, arşının ağırlığınca kelimelerinin mislince hamdiyle birlikte noksanlıklardan tenzih ederim.» buyurmuşlar",
			"grades": [],
			"reference": {
				"book": 48,
				"hadith": 106
			}
		}
	]
}